Lopen als Medicijn: Hoe Grace Wabijn het kantoorleven inruilde voor een reis naar Hongarije

Veel mensen dromen ervan om het 'systeem' achter zich te laten, maar Grace Wabijn deed het echt. Ze zegde haar baan op, liet de TL-verlichting van het kantoor achter zich en begon aan een maandenlange tocht richting Boedapest. Midden in de winter. Wij spraken haar over de rauwe realiteit van de weg, de zoektocht naar zingeving en hoe zij haar lichaam ondersteunt tijdens deze fysieke uitputtingsslag.

Een leven onder TL-verlichting

Eigenlijk wist Grace het op de middelbare school al: het standaardpad was niet voor haar gemaakt. Niet uit gebrek aan respect voor regels, maar uit een diep verlangen om te begrijpen waarom we de dingen doen die we doen. Na een zoektocht via verschillende opleidingen en banen in de IT en accountmanagement, groeide de spreekwoordelijke steen in haar maag.

"Ik maakte veilige keuzes uit een overlevingsdrang die ik vanuit mijn jeugd had meegenomen," vertelt Grace. "Maar op een gegeven moment kun je die innerlijke stem niet langer negeren. Ik zat fysiek en mentaal zo vast dat ik iets ingrijpends nodig had om mijn patronen te doorbreken."

Dat 'ingrijpende' werd wandelen. Het begon met het Pieterpad, maar al snel ontstond de radicale gedachte: wat als ik gewoon blijf lopen? Richting haar vader in Hongarije, dwars door de winter.

De vuurdoop in de sneeuw

De keuze voor de winter was praktisch, in de lente moet ze weer thuis zijn voor haar bijen, maar ook de ultieme mentale test. En die test kwam direct.

"Ik had geoefend, maar de werkelijkheid is anders. Al op dag twee verdween Nederland onder een dikke laag sneeuw. Ik werd nerveus, maar het dwong me meteen tot vertragen. Met bevroren handen is zelfs iets uit je tas pakken een hele onderneming. Die rust en de acceptatie dat de dingen gaan zoals ze gaan, is een van de meest waardevolle lessen tot nu toe."

Fysieke uitdagingen en nutritionele ondersteuning

Wie elke dag een topprestatie vraagt van zijn lichaam, merkt direct wanneer de balans zoek is. Grace ontdekte al snel dat haar lichaam in de kou en bij zware inspanning andere behoeften heeft dan achter een bureau.

"Ik val 's avonds als een blok in slaap, iets wat thuis bijna nooit gebeurde door het eindeloze gepieker. Maar ik moet scherp blijven op mijn voeding. Omdat ik onderweg niet altijd uitgebreid en gevarieerd kan koken, gebruik ik supplementen van Ergomax om mijn lichaam dagelijks te ondersteunen."

• Shilajit: Ter ondersteuning van het energieniveau en de natuurlijke weerstand.

• Beef Liver: Een natuurlijke bron van voedingsstoffen zoals vitamine A en B12, die bijdragen aan het verminderen van vermoeidheid.

• Magnesium: Ter ondersteuning van de normale werking van de spieren en het zenuwstelsel.

• Elektrolyten: "Mijn water wordt ijskoud, waardoor ik onbewust minder drink. De elektrolyten in mijn fles helpen me om mijn vochtbalans op peil te houden, ook als elke slok een uitdaging is."

Negentien kilo aan ballast

De eerste dagen waren een "militaire operatie". Grace droeg negentien kilo op haar rug. "De extra druk op mijn voeten was ongekend zwaar. Op mijn eerste rustdag heeft mijn vriend vijf kilo aan spullen mee teruggenomen. Mijn toilettas werd teruggebracht tot de essentie, extra powerbanks en stekkerblokjes verdwenen. Je leert heel snel het verschil tussen 'handig' en 'nodig'."

Wat er voor in de plaats kwam? Puur praktisch gemak: een schuimmatje om op bevroren bankjes te kunnen lunchen, spikes voor onder de schoenen en een regenbroek tegen de gure wind.

De eenzaamheid en de confrontatie

Wandelen is niet alleen fysiek, het is een mentale spiegel. Grace herinnert zich haar zwaarste moment tot nu toe, in de buurt van Gouda. "Ik was kapot na 16 kilometer ploeteren door de sneeuw. Ik vond een bankje om even te zitten, maar werd daar geconfronteerd met een agressieve man die tegen me begon te schelden. Op zo’n moment, als je al leeg bent en alleen maar rust en warmte wilt, komt het hard binnen."

Toch zijn het juist deze momenten die haar sterker maken. "Ik ben al jaren bezig met zelfontwikkeling, maar ik zat altijd in mijn hoofd. Hier onderweg leer ik eindelijk écht voelen wat ik nodig heb. Ik ben zachter geworden voor mezelf. De strenge 'drill sergeant' in mij wordt nu vaker overstemd door een stem van trots en aanmoediging."

Wat is echte rijkdom?

De reis heeft Grace’ kijk op succes radicaal veranderd. Ze ziet om zich heen hoe mensen tijd verliezen door de waan van de dag en de constante druk om te presteren.

"Stel je een begrafenis voor van iemand die succesvol was in de ogen van de maatschappij: geld, status, een groot bedrijf. Maar als er tijdens de toespraken niet wordt gesproken over verbinding of liefde, heeft diegene dan wel echt geleefd? Hij bereikte de top, maar misschien van de verkeerde berg."

Voor Grace past alles wat ze bezit nu in een tas. Haar rijkdom zit in de verbinding met de mensen die ze ontmoet en de vrijheid om haar eigen tijdlijn te bepalen. "Ik ben niet te laat. Ik ben precies waar ik moet zijn."

Geen weg terug

Als Grace straks Boedapest bereikt, zal ze niet meer de vrouw zijn die vertrok uit Den Haag. "Ik ga niet meer terug naar hoe het was. Ik neem mijn ruimte in en ik hoop anderen te inspireren om ook te vertragen, te voelen en weer thuis te komen in zichzelf. De vorm waarin dat gaat gebeuren ontplooit zich nog wel, maar dit statement staat: ik leef nu op mijn eigen voorwaarden."

Wil je de inspirerende reis van Grace volgen? Meer dan 40.000 volgers in een paar weken tijd gingen je voor, kijk hier.