Verrijking voor je keuken en voor je lichaam
Beef Gelatin van Great Lakes is een uitstekende bron van eiwitten voor ons lichaam, dat voor het onderhoud van botten, weefsels en structuren afhankelijk is van goede eiwitbronnen. Gelatinepoeder wordt gemaakt door rundercollageen uit dierenhuiden, botten en weefsels te verhitten. Het is een natuurlijk bindmiddel dat net zo plakkerig is als lijm en wordt daarom al generatielang gebruikt in verschillende recepten. De gelatine lost op in warme vloeistoffen om vervolgens in te dikken wanneer het afkoelt en is nagenoeg geur-, kleur- en smaakloos. Het aminozuurprofiel bevat met name een hoge hoeveelheid alanine, glycine, glutaminezuur, hydroxyproline en proline. Bovendien is gelatine een bron van collageen type I en III en van magnesium, calcium en fosfor. Calcium bevordert de energiestofwisseling en ondersteunt de spijsvertering, calcium en fosfor zijn goed voor het gebit en het skelet en calcium en magnesium zijn goed voor de spieren, het zenuwstelsel en het celdelingsproces. Verrijk je voeding eenvoudig door het gelatinepoeder te gebruiken in recepten voor onder meer snoep, marshmallows, taart, ijs, jam of mousse.
Het belang van collageen voor je lichaam
Collageen is het meest voorkomende eiwit in je lichaam, ongeveer 25% tot 35% van de eiwitten in je lichaam bestaat uit collageen. Dit collageen heeft, net als alle andere bouwstoffen in je lichaam, onderhoud nodig en het is dan ook van belang om ervoor te zorgen dat je voldoende goede eiwitten binnenkrijgt of om je inname aan te vullen met eiwitsupplementen zoals gelatine of collageen hydrolysaat. Collageen geeft kracht, stevigheid en elasticiteit aan de bindweefsels in onze huid, botten, spieren, pezen, kraakbeenderen, nagels en tanden. De aminozuren in collageen zijn de bouwstenen van veel van onze lichaamsstructuren. Het collageennetwerk, dat alle losse weefsels en structuren van het lichaam samenhoudt, dient bovendien als communicatienetwerk dat boodschappen rondstuurt door het hele lichaam.
Gelatine versus collageen hydrolysaat
Wanneer je het collageen in dierlijke botten en bindweefsel gaat verhitten wordt het gelatine, een makkelijk op te nemen vorm van collageen. Gelatine wordt voor de verwerking tot supplement ook vaak verder verwerkt tot collageen hydrolysaat, waarbij de eiwitten door middel van enzymen in kleinere stukjes zijn opgebroken, genaamd peptiden. Deze voorverteerde vorm is beter opneembaar, waardoor ook mensen die moeite hebben met het verteren van hele eiwitten er baat bij hebben. Een ander belangrijk verschil is dat gelatine in lauw of warm water dient te worden opgelost en een gelei vormt, terwijl er bij collageen hydrolysaat geen sprake is van geleivorming. Gelatine wordt vaak juist bewust toegepast om gerechten mee te geleren en wordt meer gebruikt voor de darmen, terwijl collageen hydrolysaat ook in een koude smoothie of yoghurt kan worden gemengd. Beide varianten zijn neutraal van smaak en qua aminozuurprofiel gelijk.
Van kop tot staart eten
Instinctief weten traditionele culturen en wilde dieren al sinds het begin der tijden dat botten en kraakbeen erg voedzaam zijn. Het gebruik ervan stamt al uit het stenen tijdperk, zo hebben archeologische vondsten over heel de wereld aangetoond. Voor veel jager-verzamelaarsgemeenschappen was het de gewoonste zaak van de wereld om dieren van kop tot staart te eten en het eten van sommige dierlijke organen werd zelfs als heilig gezien. Helaas is dat grotendeels verdwenen uit onze moderne cultuur. Dat is zonde, omdat de huid, de pezen, het kraakbeen en de botten van dieren rijk zijn aan collageen en andere voedingsstoffen waar we in ons huidige dieet vaak niet genoeg van binnenkrijgen. Naarmate je ouder wordt neemt de aanmaak van het lichaamseigen collageen af.
Het collageenrijke dieet van onze voorouders
Instinctief weten traditionele culturen en wilde dieren al sinds het begin der tijden dat botten en kraakbeen erg voedzaam zijn. Het gebruik ervan stamt al uit het stenen tijdperk, zo hebben archeologische vondsten over heel de wereld aangetoond. Sommige antropologen suggereren zelfs dat vroege mensen in sommige delen van de wereld geen jagers maar aaseters waren, die met behulp van primitieve gereedschappen de botten van karkassen van grote, dode roofdieren openbraken om zich vervolgens te voeden met het rijke beenmerg. Helaas is het eten van alle delen (nose-to-tail) van een dier grotendeels verdwenen uit onze moderne cultuur. En dat is zonde, omdat de huid, de pezen, het kraakbeen en de botten van dieren rijk zijn aan collageen en andere voedingsstoffen waar we in ons huidige dieet vaak niet genoeg van binnenkrijgen. Zo worden bijvoorbeeld alle losse structuren en weefsels waaruit ons lichaam bestaat, samengehouden door het zogenaamde collageennetwerk. Dit netwerk biedt niet alleen stevigheid, het is ook een multifunctioneel communicatienetwerk dat op elektrische, chemische en energetische wijze boodschappen overdraagt. Doordat onze voorouders alle delen van kop tot staart van een dier aten, werd dit collageennetwerk veel beter in stand gehouden.
