Orgaanextracten

Lever is het bekendst, maar de collectie gaat veel verder. Los verkrijgbaar zijn onder meer lever, hart, nier, milt, long, darmen, hersenen, alvleesklier, galblaas, prostaat, testikels, schildklier, thymus, bijnier, beenmerg en luchtpijpkraakbeen.

Daarnaast zijn er samengestelde orgaanmixen waarin meerdere organen zijn gecombineerd, en producten die in dezelfde filosofie passen zonder orgaan te zijn: rundercollageen, rundertalg, beenmerg en wildgevangen viskuit.

Bij vriesdrogen wordt het orgaan eerst ingevroren, waarna het vocht onder vacuüm rechtstreeks van ijs naar damp overgaat. Er komt geen hitte aan te pas, waardoor de structuur van het weefsel zo dicht mogelijk bij de oorspronkelijke staat blijft.

Het resultaat is een droog poeder dat in capsules gaat en lang houdbaar is zonder conserveermiddelen. Het verschil met gedroogd of verhit orgaanvlees zit precies in die stap. Op de productpagina staat per product hoe het is verwerkt.

De organen komen van grasgevoerde runderen en schapen, voornamelijk uit Nieuw-Zeeland, waar het vee het hele jaar buiten op gras loopt. Bij Wild Mamas komt de grondstof van wilde bizon.

Het volledig benutten van een dier is geen nieuw idee. In vrijwel elke traditionele keuken golden de organen als het waardevolste deel van het karkas. Lever, hart en beenmerg waren in Europese boerenkeukens gewone kost, en pas in de twintigste eeuw verdween orgaanvlees uit het dagelijkse menu van West-Europa.

Een mix bevat meerdere organen in één capsule, waardoor je van elk orgaan een kleinere hoeveelheid binnenkrijgt. Een los product geeft je precies één orgaan in een hogere hoeveelheid. Beide staan op de productpagina met het aantal milligram per capsule en het aantal capsules per dagdosering.

Let bij het vergelijken op die dagdosering en niet op het aantal capsules per pot. Sommige producten rekenen met zes capsules per dag, andere met twee. Wie orgaanvlees liever eet dan slikt, kan terecht bij bottenbouillon.